• Home
    Home This is where you can find all the blog posts throughout the site.
  • Archives
    Archives Contains a list of blog posts that were created previously.
Posted on
  • Font size: Larger Smaller

Jeugdherinneringen

Op zijn ogen zitten krassen. Zijn neus is uitgezakt. Vroeger sprankelde zijn blik en kon ik zijn stem horen. Ik wist wat hij voor beleg zou kiezen op zijn boterham en hoe vaak hij van de glijbaan wilde. Maar nu is hij als een oude vriend, dierbaar, maar half vergeten. Zijn huid bestaat uit vale blauwe stof waarvan de naden steeds kaler worden. Losse draadjes hangen bij zijn korte staart. Zijn rechterpoot is langer dan de linker omdat ik hem daarmee achter me aan sleepte. Nu pas zie ik dat zijn ogen niet helemaal symmetrisch zijn, hij kijkt scheel. Maar vroeger was hij mijn mooiste, de allerliefste. Hij was de eerste waarmee ik sliep. Nu ruikt hij muf en stoffig, als een zwerver die al jarenlang geen verzorging meer heeft gehad. Vroeger rook hij naar kinderzweet en natte zoenen. Naar restjes chocoladekoek en gemorste melk. Alle avonturen beleefde hij met me mee. Nu past hij niet meer goed in mijn armen, hij is te klein en ik te groot. We zijn uit elkaar gegroeid. Het is een hij, daar heb ik nooit over getwijfeld, hij heeft immers een jongenskleur. Maar hij draagt zonder morren oude jurkjes van toen ik nog een baby was. Hij kijkt me aan alsof hij nu degene is die getroost moet worden.

(Dit verhaal schreef ik naar aanleiding van een schrijfopdracht waarin je een object moest beschrijven zonder het object zelf te benoemen.)